In liefdevolle herinnering aan mijn liefste vriendinnetje Kim Moelands, ~ 3 oktober 1975 – 23 februari 2024 ~

Kim een geboren schrijfster die prachtige boeken, en verhalen schreef. Waaronder Ademloos, haar eerste eigen boek wat ze schreef toen we elkaar 3 jaar kende, om mij bekendheid te geven, omdat zoals Kim dat zei, ik te bescheiden was, in wie ik was en wat ik ben en wat mijn gave was en zij zou zorgen dat ik de bekendheid kreeg die ik volgens haar verdiende.  Ik dacht toen, hoe dan, hoe ga je dat doen dan en Kim altijd gedreven, altijd vol van verhalen in haar hoofd, schreef haar eerste boek, een biografie over haar leven en het verlies van Ron haar eerste man, beiden waren zij de drager van de erfelijke ziekte CF, over hondje Balou, waarbij ze mij naar voren schoof in dit ingrijpende boek. Dit op een manier dat het gewoon leek om naar een medium als ik te gaan als je een geliefd mens verlorenen bent of raad nodig hebt of een EZI behandeling als je er niet meer uit komt.

In haar tweede biografie, haar boek Grenzeloos, waarin ze Jan ontmoet en trouwt, nieuwe longen krijgt, omdat haar lijf door CF, het doodgewoon opgaf, en ze na zo lang wachten en zo vreselijk ziek zijn, eindelijk haar nieuwe donatie-longen krijgt, net op het nippertje en daarna verder kan leven met Jan en Balou. Ook in dit boek bleef ze subtiel mijn naam noemen.

Kim en ik waren 18.5 jaar vriendinnen, ik zorgde, met liefde voor haar mijn lieve zieke vriendinnetje, met  raad en behandelingen en heel veel lachen en humor, wat dat betreft waren we goed aan elkaar gewaagt.

Kim, ondanks haar zieke lijfje, zorgde voor mij in alles wat ze wel voor mij kon doen als mijn vriendin, in humor, blijheid , haar wijsheid, ondersteuning, lekkere etentjes, oneindig lief voor mijn kinderen.

Door de boeken Ademloos en Grenzeloos kreeg ik bekendheid en kon ik voor mijzelf en mijn kinderen zorgen.

Een paar weken voor je naar het licht terug ging was ik bij jou, jouw lijf was er heel slecht aan toe, maar jou geest bleef scherp, je wist dat je leven ten einde liep, maar je wilde niet weg bij Jan, je grote liefde en hondje Bella, je wilde jullie mooie tuin in bloei zien komen, je had nog zo een mooi boek in je hoofd wat je wilde schrijven. Jan heeft je de eerste bloemen nog kunnen laten zien die in februari opeens in bloei kwamen.

Maar Kim… 23 februari 2024 stopte je hart met kloppen.. in de armen van Jan, jou grote liefde die er altijd voor je was, no matter what, in liefde, humor en gelijkheid, hielden jullie zoveel van elkaar.

Ook voor mij stopte je hart in jou lijf, maar door mijn gave ben je er nog steeds, en gaan we wellicht nog mooie dingen schrijven en bespreken zodra ik verwerkt heb dat je er echt niet meer bent, om te appen en te lachen om al jou grapjes.

Mijn Licht-zusje ik hou van jou zoals je ook van mij hield.

In liefde, Yvie

Yvonne Bel